ANTICHRIST (2009) CD-2/1
- DECCAL - Çeviri: DeaDy
ÖNSÖZ
BÖLÜM 1: YAS
Nasılsın?
Az önce de aynı şeyi sormadın mı?
O dündü.
Bugün salı.
Ne kadardır buradayım peki?
Bir aydır.
Wayne'nin dediğine göre...
...yas sürecim atipikmiş.
Evet.
Wayne ile konuşsam iyi olacak.
Bence sana gereğinden fazla ilaç veriyor. Çok fazla hem de.
Yapma lütfen.
Bir kere olsun senden zeki olanlara da güvenesen...
...ne olur sanki? -Yeni mezun, ne yaptığını bilmiyor.
Wayne'in on katı hastayı iyileştirdim.
Ama sen doktor değilsin.
Evet, değilim.
Onun gibi bir doktor olmadığım için de gurur duyuyorum.
Yas sürecinde atipik bir durum yok.
Benim hatamdı.
Ya ben? Ben de oradaydım.
Onu durdurabilirdim.
Hayır.
Son zamanlarda kendiliğinden kalkıp gezdiğinden haberin yok.
Ama ben, bazen uyanıp....
...yatağından çıktığını biliyordum.
Biz uyuyor sanırken o gezinirdi.
Bebek kapsını kendi başına açabiliyordu.
Uyandığında...
...sersem gibi olurdu.
Dr. Wayne, taburcu olmamı istediğini söyledi.
Karışmadan edemedin, değil mi? İlla burnunu sokacaksın.
Buranın bir faydası yok.
Bilakis zararlı.
Yas.
Hastalık değildir. Gayet doğal bir tepkidir.
Sadece bir anda atlatamazsın. Öyle yapmamalısın da.
Wayne terapist olduğunu biliyor.
Aileden birini tedavi etmeni doğru bulmadığını söyledi.
Prensip olarak doğru ama...
Ama sen daha zekisin, değil mi?
Seni seviyorum.
Sevdiğin birinin hatalara maruz kaldığını görmek kadar...
...kötü bir şey yok.
Hiçbir terapist seni benim tanıdığım kadar tanıyamaz.
King İlçesi Patoloji Dairesi
Her şey yoluna girecek.
- Canım yanıyor. - Biliyorum.
Yapacak fazla bir şey yok.
- Ben de ölmek istiyorum. - Buna asla izin vermem.
- Neden acılarıma son vermiyorum? - Olmaz.
Her şey düzelecek.
Ama bu süreç seni de çok etkileyecek.
Evet.
Bana ve Nick'e hep uzak kaldın.
Tekrar düşünüyorum da... Çok ama çok uzak kaldın.
Pekala. Bana bu konuyla ilgili örnek verebilir misin?
Bunu anlamak o kadar zor olmasa gerek.
Geçen yaz mesela.
Geçen yaz çok uzaktaydın.
Hem bir baba, hem de bir koca olarak.
O yaz Nick'in son yazıydı ve sen kaçırdın.
Çok yazık.
Hiç bu kadar ilgini çekmemiştim.
Ama artık hastanım.
Belki de böyle şeylerden söz etmemeliyim.
İstediğin şeyden söz edebilirsin.
Çocuğun öldüğünden beri farklı davranıyorsun.
Eminim bu soruya verecek gayet kurnaz, terapist cevapların vardır.
Açıkçası...
...isteklerine olan saygımdan öyleydim.
Yazabilemek için sükûnet istemiştin.
Kasttettiğim şey o değildi belki.
Benim anladığım...
...tek başına kalıp, yazmak istemendi.
Sadece sen ve Nick Eden'a gidecektiniz.
Böylece tezini bitirebilecektin.
Ama bitiremedim.
- Bitiremedin mi? - Gördün mü?
Bilmiyorsun bile.
Neden vaz geçtin? Hiç senin yapacağın iş değil.
Projem oraya gidince önemsiz gelmeye başladı.
Sana da konumdan bahsettiğimde söylediğin gibi: Samimiyetsiz.
Konuna hiçbir zaman samimiyetsiz demedim.
O kelimeyi kullanmamış olabilirsin ama kasttettiğin oydu.
Birden bire bana da samimiyetsiz gelmeye başladı.
Hatta daha kötüsü, bir yalan gibi.
Anlıyorum.
Hayır, anlamıyorsun. Birçok şeyi anlıyorsun ama bunu değil.
Beşten geriye sayarak derin, derin nefes al.
Yavaş.
Beni dinle. Benimle yap. Derin nefes al, ver.
Beşten geriye sayarak nefes al, ver.
Nefes al.
Kendini bırakma. Seni sımsıkı saracağım.
Nefes al.
Bir, iki, üç, dört, beş. Nefesini tut.
İki, üç, dört, beş. Nefes ver.
Güzel.
Paraşüt çiçeklerini üflediğini hayal et.
Sessiz, sakin.
Güzel. İşte böyle.
Çok güzel.
İşe yarayacağını söylemiştim.
Hâlâ yastasın ama artık yeni bir aşamaya geçtin.
- Ne aşaması? - Anksiyete.
- Anksiyete mi? - Evet.
Bu fiziksel bir durum.
- Tehlikeli. - Hayır. tehlikeli değil.
Yas sürecin nasıl tehlikeli değilse bu da değil.
Evet, anksiyete bazı fiziksel etkileri vardır.
Bulanık görme.
Ağzın kuruması. Duyma bozukluğu.
Titreme. Nefes darlığı. Nabız yükselmesi.
Bulantı.
Ağır ol bakalım. Terapistinle sevişmemelisin.
Terapistin seni ne kadar seviyor olsa da.
Canının istediğin biliyorum ama iyi bir fikir değil.
Nefes egzersizine devam et. Tut.
- Bırak. - Beni seviyor musun?
Evet, seviyorum.
Yardım et o zaman.
Ediyorum ya.
Yüzleşme. İşe yarayacak tek şey bu.
Gerisi sadece teferruat.
Yapman gereken mevcut durumunu koruma cesareti göstermek.
Sonra korkunun aslında tehlikeli olmadığını öğreneceksin.
Korktuğun şeylerin bir listesini yapalım.
En üste, en çok korktuğun şeyi yazarız.
Ama neyden korktuğumu bilmiyorum.
İstediğin kadar düşün.
- Düşünüyorum. - Peki.
Düşünüyorum ama...
Korktuğum şeyin bir nesne olması şart mı?
Dur! Hayır!
Sakin ol.
Gel hadi.
Bu hiç olmadı.
Sana yapabileceğim en aptalca şeydi.
Korkuğun şeyin ne olduğunu söyleyemiyorsan...
...belki nerede olmaktan korktuğunu söylemek senin için daha kolay olur.
Kendini en çok nerede savunmasız hissederdin.
En kötü mekan neresi olurdu?
Apartman dairesi?
Sokak?
Bir dükkan?
Park?
Ya da söylediklerinin duyulabileceği bir yer?
Orman.
Orman mı?
- Evet, orman. - İlginç çünkü...
...ormana en çok sen gitmek isterdin.
Ormanda seni korkutan ne var?
Tüylerini ürperten şey nedir?
Her şey.
Ormanda başına geleceğini düşündüğün şeyi söyle bana.
Bu orman bildiğin bir yer mi?
- Edenı. - Eden mı?
O zaman Eden Ormanı'nı piramitin tepesine koymaya ne dersin?
En tepeye pek uygun değil.
Olmaz.
Yapma.
Yapma şunu.
- Önemli değil. - Özür dilerim.
Neden yaptım bilmiyorum.
Beklentilerin üzerine konuşarak başlayabiliriz.
Kapat gözlerini.
Oturduğun koltukla bütünleş.
İçine gömüldüğünü hisset.
Seni sardığını düşün.
Çok güzel bir his.
Huzur ve mutluluk hissi içini kaplıyor.
Nefesin derin...
...ve normal.
Yavaş.
Şimdi Eden'da olduğunu hayal et.
Eden'a ormanın içinden geçerek vardığını hayal et.
Ne gördüğünü söyle.
Köprüdeyim.
Akşam vakti.
Bazı kuşların sesi duyuluyor.
Su sessizce akıyor.
Hava erken kararmış.
Köprüden geçiyorum.
Her zamanki gibi çalıların arkasına saklanmış...
...küçük ceylanlar var.
Yürürken zorlanıyor musun?
Hayır. Pek sayılmaz.
Hatta kolay bile diyebilirim.
Ağaçların arasında gizlenmiş...
...eski bir tilki değili var.
Nasıl hissediyorsun?
Pek bilemiyorum.
Yürümek kolay gibi...
...ama sanki çamurda yürüyorum.
Kalın gövdeli bir ağaç var.
Yavaş yavaş çürüyen bir ağaç.
Karakteristik bir duruşu var.
Bende hep o hissi uyandırdı.
Peki şu an ne yapıyorsun? Kulübeye vardın mı?
Evet, vardım.
Kurumuş çimenlerin arasında...
...eve doğru yürüyorum. - Henüz içeri girme.
Henüz girme.
Korktuğun yer dışarısı mı? Etrafına iyice bak.
Şimdi çimenlerin üzerine uzan.
- Uzanmamı mı istiyorsun? - Çimenlerin üzerine uzan.
- Yerdeki bitkilerin arasına mı? - Evet. Çimenlerin üzerine uzan.
Uzandın mı?
Evet.
Güzel. Etrafındaki şeyler neye benziyor?
Yeşil.
Yemyeşil.
Güzel.
Şimdi ne dersem yapmanı istiyorum.
Tamam. Ne yapmamı istiyorsun?
Yeşille bir bütün olmanı istiyorum.
Mücadele etme.
Sadece yeşile dönüş.
Öyle ya da böyle oradaydın. Başardın.
Bırak korku istediği gibi gelsin.
Sakın unutma, aklın uydurduğu ya da inandığı her şeyin üstesinden gelebilirsin.
- Ne oldu? - Yer yanıyor sanki.
Yerin yandığı filan yok.
Devam etmeliyiz.
Uzanmak istiyorum. Birkaç dakika da olsa.
Elbette.
Biraz mola verelim.
BÖLÜM İKİ: ACI (KAOS HÜKÜMDARLIĞI)
Devam etmeyecek miyiz?
Evet.
Evet, edeceğiz.
Öyle kal.
Üzerinde dur.
Zor olduğunu biliyorum. Öyle kal.
Köprüde kal.
Meşe palamutlarıdır.
Ne yapıyorsun?
Bir egzersiz hazırlıyorum.
Nasıl desem...
Oyun gibi diyelim. Dün beni kandırdın.
Koşmak işe yaramaz. Çimenleri gerçekten hissetmelisin.
Şu taştan buradaki taşa yürümeni istiyorum.
Korktun mu yoksa?
Hazır mısın?
Gel seni götüreyim.
Seni ilk taşın üzerine bırakacağım.
Üzerinde duracaksın.
İşte geldik. Ayağını koy. Seni tutuyorum.
Tutuyorum dedim. Buradayım.
- Yapamam. - Evet, yapabilirsin.
Yapabilirsin ve yapacaksın. Tıpkı benim de yapacağım gibi.
Birlikte yürüyeceğiz.
Birlikte yürüyeceğiz, tamam mı?
Şimdi nefes al. Taştan in...
...ve çimene bas.
Aşağı in.
Gördün mü? Bir şey oldu mu, olmadı.
Nefes almaya devam et. Seni tutuyorum.
Harika gidiyorsun.
Nefes almaya devam et. Beş, beş ve beş.
Neredeyse vardın.
Güzel gidiyorsun.
Geldik, işte. Geldik. Geç otur bakalım.
Başardın.
Öğrendin ama değil mi?
Çok iyiydin.
Çok güzel yürüdün.
Onu çok özlüyorum.
Buradan daha önce de korkardım.
Evet, öyle olduğu belli.
Ama hissettiğim şeyin korku olduğunu bilmiyordum.
Korkmaya başladım ve yazmayı bıraktım.
Son geldiğinde farklı olan neydi?
Bir ses duydum.
KADIN KATLİAMI
Nick?
Nick!
Duyduğun ses Nick'in ağlaması değildi.
Olmadığı açık.
Yaşadığın olayı mantığınla açıklayamadığın için...
...Eden'ı piramitin en tepesine koydun.
Eden, burada korkunu tetikleyen bir katalizör.
Yargıya çabuk varıp yaşadığın duygusal olayı mekanla bağdaştırmışsın.
Tehdit altında hissettiğin zaman böyle tepkilerin oluşması gayet doğal.
Tehlike gerçek olsaydı korkun hayatını kurtabilirdi.
Çünkü oluşan adrenalin direnmeni ya da kaçmanı sağlar.
Ama yaşadığın tecrübe panikten başka bir şey değil.
Ağlama sesi gerçek değildi.
Yapma!
Sakin ol.
Buraya gelmemeliydin.
Kendini beğenmiş adamın tekisin.
Ama sonsuza kadar böyle devam etmeyebilir.
Bu hiç aklına geldi mi?
Meşe ağaçları yüzyıllarca yaşar.
Tek yapmaları gereken soylarının devam etmesi için her yüzyılda bir...
...tek ağaç üretmektir. Sana sıradan gelebilir ama...
...yanımda Nick varken bunu fark etmek benim için önemliydi.
Meşe palamutları çatıya düşüp duruyor.
Sürekli düşüyor...
...ve ölüyorlar.
Anladım ki...
...eskiden Eden'la ilgili bana güzel gelen her şey...
...meğer çok çirkinmiş.
Artık eskiden duyamadığım şeyleri duyabiliyorum.